2- با مشت گره کرده نمی توان با کسی دست داد و دوست شد. (ایندرا گاندی)

3- پرسیدند بهشت را می خواهی یا دوست را؟! گفتم: جهنم است، بهشتی که در آن دوست نباشد.

4- خداوند بی نهایت است، امّا به قدر نیازت فرود می فرستد، به قدر آرزویت گسترده می شود، و به قدر ایمانت کارگشاست. (ملاصدرا)

5- گل عشق و دوستی با بی ریایی و صداقت و صمیمیت می روید و می ماند، از اینکه مراقب این گل زیبایی، می بوسمت.

6- بیا با آئین آب و آئینه زندگی کنیم. مثل آب هر چه پلیدی بشوییم. آئینه سان هر چه ندیدیم نگوییم.

7- ارزش هر کس، برابر است با ارزش آن چیزی که برایش ارزش قائل است. (حضرت علی علیه السلام)

8- کسی که با خدا دوست نیست، دوستی اش با تو دروغی بیش نیست، دوستی بدون خدا دوستی ناپایدار است.

9- دوست واقعی تو دشمن واقعی نقاط ضعف توست.

10- در میخانه ببستند، خدایا مپسند***که در خانه تزویر و ریا بگشایند. (حافظ)

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد. 

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.

-سواد رسانه‌ ای یعنی چه؟!

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد. 

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.

=================
 

روشن شدن هر مفهوم، قبل از هر چیزی برای درک صحیح آن مفهوم می تواند کمک کند. سواد رسانه ای مشتکل از دو عبارت است: «سواد» و «رسانه».
برگردیم به دوران کودکی و روزهای اول مدرسه، زمانی که به مدرسه می رفتیم تا «خواندن و نوشتن» را یاد بگیریم و دیگر «بی سواد» نباشیم. در مدرسه ابتدا حروف الفبا را یاد می گرفتیم؛ یعنی نسبت به شکل حروف، صدای آنها و نحوه نوشتن آنها «دانش» پیدا می کردیم. سپس «مهارت» کنار هم گذاشتن حروف و خواندن و هجّی کردن کلمات را یاد می گرفتیم و بعد از مدتی «کاربرد» کلمات در ساختن جمله ها و خواندن و نوشتن متون مختلف را آموختیم و بدین ترتیب «باسواد شدیم»! مجموعه ای از دانش ها در کنار مهارت ها به اضافه کاربردها در کنار هم، ما را با سواد کرد. 

رسانه وسیله ای است که فرستنده به کمک آن پیام خود را به گیرنده منتقل می کند. رفته رفته ابزارهای ارتباطی گسترش پیدا کرد و در عصر حاضر با ظهور رسانه های چاپی و الکترونیکی، رسانه های جمعی شکل گرفتند. مهم ترین تفاوت رسانه های امروزی آن است که می توانند پیام های خود را با سرعت زیاد به طیف وسیعی از مخاطبان برسانند.

همانطور که سواد خواندن و نوشتن به ما کمک می کند تا بتوانیم انواع جملات ساده و پیچیده را بفهمیم و معناهای متفاوتی از آن ها برداشت کنیم، سواد رسانه ای هم مهارتی است که با یادگیری آن می توانیم انواع رسانه ها و تولیدات رسانه ای را درک، تفسیر و تحلیل کنیم. هر رسانه مجموعه ای از نشانه های خاص خود را دارد که شناخت این نشانه ها در با سواد شدن ما نقش مهمی را ایفا می کند.

 http://els.whc.ir/pluginfile.php/55558/question/questiontext/55028/4/38289/shabakeye_ejtemaei_02.jpg

=================

پیامبران(ع) گاهی پس از اثبات نبوت و در ادامه راه نیز به دلایل گوناگونی معجزه نشان میدادند چنانکه حضرت موسی(ع) برای غرق کردن فرعونیان از معجزه استفاده کرد:  فَأَوْحَيْنَآ إِلَیٰ مُوسَیٰٓ أَنِ ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْبَحْرَۖ فَٱنفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَٱلطَّوْدِ ٱلْعَظِيمِ 

همچنین در زمان حکومتش برای جاری ساختن ۱۲ چشمه از سنگ باز هم معجزه نشان داد:  وَ إِذِ ٱسْتَسْقَیٰ مُوسَیٰ لِقَوْمِهِۦ فَقُلْنَا ٱضْرِب بِّعَصَاكَ ٱلْحَجَرَۖ فَٱنفَجَرَتْ مِنْهُ ٱثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا

رزق خوبی ها 
نه ماشین، نه درآمد …

اینها رزق مال است که خداوند به همه بندگانش می دهد

اما رزق خوبی ها را فقط به دوستدارانش می دهد

پاسخ: حضرت هارون(ع) در مخالفت با گوساله پرستی هیچ کوتاهی نکرده بود و آنان را از این کار منع کرده بود: وَ لَقَدْ قَالَ لَهُمْ هَٰرُونُ مِن قَبْلُ يَٰقَوْمِ إِنَّمَا فُتِنتُم بِهِۦۖ وَ إِنَّ رَبَّكُمُ ٱلرَّحْمَٰنُ فَٱتَّبِعُونِی وَ أَطِيعُوٓا۟ أَمْرِی

ولی چون حضرت موسی(ع) حضرت هارون را به عنوان جانشین خود معرفی کرده بود وقتی دانست که قومش گوساله پرست شده‌اند به شدت خشمگین شد و از شدت خشم برادرش هارون را بازخواست کرد ولی وقتی که حضرت هارون توضیح داد که به وظیفه‌اش عمل کرده ولی بنی اسرائیل سخن او را نپذیرفته‌اند حضرت موسی قانع شد و او را رها کرد.

اما طلب مغفرت برای حضرت هارون دلیل بر گناهکار بودن او نیست زیرا طلب مغفرت لازم نیست همیشه بعد از گناه باشد و تمام پیامبران با اینکه معصوم بودند و هیچگاه مرتکب گناهی نمیشدند اما برای خود طلب مغفرت نیز میکردند

ترجمه: ما به گردنشان غل‌هایی افکنده‌ایم که تا چانه‌شان را گرفته به طوری که دیگر نمی‌توانند سر پایین آورده خود را ببینند. ما از پیش رو و عقب سر سدی دورشان کشیده و ایشان را با آن پوشانده‌ایم دیگر جایی را نمی‌بینند.

شرح: انسان برای بیدار شدن از خواب غفلت و پند گرفتن و برنامه‌ریزی صحیح برای زندگی باید یکی از سه کار را بکند: ۱. یا در تاریخ گذشتگان مانند پیامبران پیشین و امتهایشان تفکر کند و عبرت بگیرد ۲. یا در زندگی حال خود و امتها و جهان اطراف خود تأمل کند ۳. یا درباره امر آینده مانند مرگ و برزخ و قیامت و زمان ظهور تفکر نماید.

اگر کسی از خدای متعال روی گرداند و در گناه و غفلت غوطه‌ور شد ممکن است کارش به جایی برسد که خدای متعال توفیق هر ۳ تفکر و بینش حاصل از آن را از وی بگیرد.

در آیات بالا آمده است که خدا در گردن چنین کسانی غل و زنجیر قرار میدهد به گونه‌ای که جلوی پای خودشان را نمیبینند، کنایه از این که در امور مربوط به زمان حال تفکر نمیکنند. همچنین خدا جلوی آنها سدی قرار میدهد که در امور مربوط به آینده تفکر نکنند و پشت سر ایشان نیز سدی قرار میدهد تا در مسائل مربوط به گذشته تأمل ننمایند؛ در نتیجه اینگونه افراد دیگر بیدار نمیشوند

و چون در قیامت صبح و شام وجود ندارد معلوم میشود منظور از این عذاب، عذاب برزخی است به همین دلیل در ادامه آیه میفرماید و روز قیامت آل فرعون را در عذاب شدیدتر داخل کنید: وَ يَوْمَ تَقُومُ ٱلسَّاعَةُ أَدْخِلُوٓا۟ ءَالَ فِرْعَوْنَ أَشَدَّ ٱلْعَذَابِ 

که این مربوط به عذاب آنان پس از برزخ و در قیامت است.

زمانی که انسان از دنیا میرود دو فرشته از سوی خدا به سوی وی می‌آیند و درباره پروردگار و دین او از وی سؤال می‌پرسند. اگر او کافر بود آن دو فرشته قیافه‌ای زشت و وحشتناک خواهند داشت و به آنان نکیر و منکر گفته میشود ولی اگر مؤمن بود آن دو فرشته زیبا و خوش‌برخورد خواهند بود و به آنان بشیر و مبشّر گفته میشود.